% است و سيوطى تاريخ مرگ سعدويه را به سال دويست و بيست و پنج هجرى ثبت كرده است « 1 » و چون در آن هنگام ابن ابى الدنيا هفده‌ساله بوده نشان اين است كه در نوجوانى خود از محضر سعدويه بهره برده است ، ذهبى سپس فهرست مرتبى را كه از استادش ابو الحجاج يعنى يوسف مزّى در گذشته به سال هفتصد و چهل و دو به ترتيب حروف تهجى از استادان و مشايخ ابن ابى الدنيا فراهم آورده است نقل كرده است ، و هشتاد تن از آنان را بر شمرده است ، البته خود مزّى در كتاب تهذيب الكمال در شرح حال ابن ابى الدنيا اين فهرست را نياورده است . « 2 » آنچه در اين فهرست در خور توجه است ، اين است كه برخى از مشايخ او سپس در زمره راويان او در آمده‌اند مانند حارث بن ابى اسامة كه هم استاد و از دوستان او بوده و هم از گروه راويان او شمرده مىشود . ذهبى سپس نام بيست و پنج تن از راويان ابن ابى الدنيا را ثبت كرده و نوشته است كه ابن ماجد هم در تفسير خود گاهى از ابن ابى الدنيا روايت كرده است . ذهبى آنگاه بيست كتاب او را كه خود ديده و در اختيارش قرار گرفته نوشته و افزوده است كه و چيزهاى ديگر ، سپس فهرست مرتبى با حروف تهجى از آثار ابن ابى الدنيا را ثبت كرده و نام يكصد و شصت و سه كتاب او را بر شمرده است ، با توجه به اين موضوع كه خوشبختانه كتاب سير اعلام

--> ( 1 ) . طبقات الحفاظ ، سيوطى ، ص 176 چاپ على محمد عمر ، مصر 1393 ق . ( 2 ) . لطفا به صص 72 / 76 ج 16 ذيل شماره 3542 چاپ دكتر بشار عواد معروف ، بيروت 1413 مراجعه فرماييد .